Ortalıkta görünmüyorsam ya blog tasarımı yapıyor ya da kişisel meselelerimle uğraşıyorumdur.Belki de uzaylılar tarafından kaçırılmışımdır, kim bilir?

Salı, Mayıs 16, 2017

Dikkat! Bu bir yaşam belirtisidir :)

Sawako Kuronuma Salı, Mayıs 16, 2017

Bunca zaman nerede bu kız, öldü mü, kaldı mı diye merak edenler olmuş :) Yaşıyorum dostlar, spor yapıyorum, geziyorum, hobiler ediniyorum! Aaa hobimi de yazacaktım değil mi :) Amigurumi'ye sardım bir süredir, hatta burada olmadığım sürelerin hepsinin sorumlusu amigurumidir! Çok iyi stres attırıyor, aynı zamanda stres sahibi ediyor :) Ördüklerimi merak edenleri Amigurumi instagram sayfama beklerim @Amigurumirella . Üşenmezsem bloga da yazarım :)

Buradan gittiğimden beri hayatım dört dötlük gitmiyor ne yazık ki...Gerçek hayatın abuk subuk taraflarıyla uğraşıyorum.Yazılarımı okuyanlar bilir bilgisayarımın klavyesi bozuktu, bu sorunu yeni klavye alarak çözmüştük şimdi de mouse bozuldu hemen ek mouse ilave ettik.Tabi bu abuk subuk sorunlar üzerine bir de bilgisayarın patlayacak gibi ses çıkarması eklenince inanın içimden hiç bilgisayarı açmak gelmiyor, zaten bataryası da bozuk...Anlayacağınız bizim emektar zor durumda :)


Blogumla, dizilerle zaman geçirirken bazen olayı o kadar abartmışım ki gerçek hayattan kopmuşum.Biraz korkak birazdan fazla iyi niyetli olmuşum.Sanırım romantik komedilerin bütün iyi kız rollerini özümsemişim.Hayır gençler hayır! Hala bir aksiyon yok hayatımda, yine hayır sağlam kazık yemedim! Korkaklığım sağ olsun kimseyi yanıma yaklaştırmayıp  kendimi güvende tutabiliyorum:)  


Yüzerek kilo vermeden 1-1,5 beden inceldim :) Artık fiziğimle barışığım.Zaten çok sorunum yoktu umarım Ramazan ayında hepsini geri almam.



Değişik insanlar tanıdım bu süreçte...Herkes, kendi derdini büyük sanarmış ya ben de öyle sandım ama değilmiş işte...Her an öleceğini düşünerek yaşamak ne kadar korkunçtur değil mi? Bu konu üzerinde çok durmayacağım.


Blogumu çok özledim, bazen hiç yokmuş gibi davransam da fazlaca özledim...Özgürce yazabilmeyi, ona buna sallamayı...Ama birçok kişi biliyor işte burayı :) Bazen dert yandığımda pat diye mesaj geliyor tanıdıklarımdan bir sorun mu var diye... Yeterince özgür olmasam da seviyorum burayı :) Bazen yeni bir tane açıp ona buna sallamayı, içimden geçenleri rahatça dökmeyi düşünüyorum.Sonra yapamıyorum işte.Sorun takipçi o, bu ya da şu değil...Sorun içindekini bir şekilde yazıya dökme ihtiyacı; anlamsızca rahatlatıyor beni.Kimse okumasa da umrumda değil ben rahatlıyorum, bütün sorun yok olmuş oluyor o zaman.Çünkü burada cool bir imaj çizmeme gerek yok, zayıflıklarımın da bir önemi yok.Mesela bu yazıyı diz vermiş pijamalarımla, sıfır makyaj ayaklarımda babet çoraplarıyla yazıyorum, ah bir de depresyon hırkam var.Yalnız bir tane depresyon hırkam yok; dışarda giymelik, evde misafir varken giymelik, evde biz bizeyken giymelik. Ben şu anda evde biz bizeyken giymelik depresyon hırkamla yazıyorum :) Rahatım yani. Bilmiyorum söylemek istediklerimi anlatabildim mi ya da size ne kadarı ulaşıyor? Kimse anlamasa bile ben yeri geldikçe böyle yazacağım, bu beni okuyanlara değer vermediğim anlamına gelmiyor, sadece kendimi özgürce ifade etmek beni rahatlatıyor :)


Not: Beni gerek mail, whatsapp, instagram, facebook ve türevi sosyal medyalardan merak edip soran arkadaşlarıma, okurlarıma teşekkür ederim :) Önemsendiğimi fazlasıyla hissettim :)




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınız için teşekkür ederim! :)
Fikrinizi belirtmekten çekinmeyin..
Unutmayın!Sadece link ve hakaret içerikli yorumları yayınlamıyorum!